روزگار ما

بيش از دوسال است که  معتکف  اين خانه ايم و نمک پرورده ی صاحبخانه که به دست و دلبازی او مديونم  و در اين دوسال ..................الغرض  اگر چه پای رفتنم نيست اما  به سياق  سال های  عمر بی حاصل  که به هر چه دلباختم عاقبت .........................بعد از اين در اين نشانی   مرا دريابيد     http://bijan-safsari.com/                    

پنچ سال پیش از این باز هم به امید ی دیرینه ، بالی گشودیم تا که شاید بوسه برسینه ی آسمان آزادی زنیم که همه ی حسرت این کهنه دیار از آغاز تا به امروز بوده است......................

ديشب هم باز با ياد تو بوديم
تمام شب را از تو گفتيم
از تو سروديم
از تو خوانديم
و ايکاش بودی و می ديدی
که بر سنگفرش های خيابان هم
با اشک چشم هايمان
نام تو را می نوشتيم
ای هميشه غايب
تو بر بلندای کدام آسمان در پروازی؟
که در آسمان تاريخ اين کهنه ديار
حتی نشانی هم از پرواز تو نيست؟
هیچ نام اين سر زمينی که
پر از حسرت دیدار توهست، شنيده اي ؟
اينجا سرزمين آرزوهای دست نایافتنی است
که همه بی خواب ، بی خاطره و بي راه و بي قرار
چشم به کوچه و خياباني دارند
که از هوای همهمه لبريز باشد
و در آن از روزگار گهواره بگويند
اما امروز
به قدمت تاريخ مان رسيده است
که بی تکلم بی راه
برای ماهی های تنگ يلورين
در پی آبی هستيم که خود تشنه تر از ماهی هاست
آزادی
به گمان خسته ما
تو همان معمای بی جوابی را می مانی
که برای باور نام تو بايد
در ازدحام سنگ و گلوله و گريه ، جان داد
ويا ..........
چه می دانم
شاید هم تو همان قصه اي باشی
که در طول اعصار این سرزمین
همراه با لا لایی مادران
خواب به چشمان تاریخمان کردی
آزادی
ما تو را
در آن هنگام که هنوز در سفره هایمان نانی بود و پیاله ای آب
با سینه های زخم خورده از دشنه و گلوله ، جستجو می کردیم
و امروز هم تو را می جوئیم
بی آنکه دیگر سفره اي باشد و لقمه ای نان
آزادی ،
تو بر بلنداي کدام آسمان در پروازي؟

اين روز ها  آنچه جهانيان را  به حقانيت تاريخ گواهي ميدهد و به پي گيري اخبار روز جهان راغب تر مي سازد ، محاكمه ي ديكتاتوريست كه بقولي هيتلر زمانه بوده است  . خبر محاكمه ي   25 دقيقه اي ديكتاتور صدام حسين اگر دراين روزها در صدر خبر هاي روز هم نباشد بي شك از اهم اخبار روز جهان است ، چرا كه تاريخ بار ديگر با نشاندن  ستمگري  بر پشت ميز محاكمه ، حقانيت خود را به رخ ميكشد ، حقانيتي كه هرگز در باور هيچ ستمگري نبوده است اگر چه خود شاهد آن بودند.

هر گز در تاريخ خوانده ويا شنيده نشد كه ستمگري  ،حتي در لحظه ي ذلت و دربند بودن ، خود را ظالم بداند ؛ چه بسا بقول آن پير فرازنه ، كه آدمي ممكن است با چهره ي مرشد كامل به صورت  شاه اسماعيل با مريداني از جان گذشته كه حتي به فرمان مرشد ، آدميزادگان را  زنده زنده مي بلعيدند ، بر سرير حكومت بنشينند  ، اما روزي كه از اين بساط  كنار گذاشته شوند  ديگر مرشد كامل نباشند ، يا شاه عباس  است كه وقتي ميميرد ، هفت تابوت از هفت دروازه ي شهربه نام او خارج ميكنند و هر كدام را در شهري به خاك مي سپارند تا دشمنان ندانند در كجا دفن است كه  مبادا  آن را از گور بيرون كشند و بسوزانند.......... و يا حداكثر شاه سلطان حسين صفوي  خواهند شد كه چند افغاني  برهنه  در كاخ هاي صفوي ، اورا و 33 بچه سادات  صفوي  را يك جا سر ببرند و آب از آب تكان نخورد ،چرا كه يك سر هزار سر نگهدارد اما هزار سر نمي توانند يك سر نگهدارند....... سرنوشت سردار قادسيه هم از اين قاعده مستثني نبود كه او هم  زماني به چشم اطرافيان  و مريدانش سردار كامل مي نمود اما امروز .........

اگرچه  براي مردم عرب اين  چنين محاكماتي تازگي دارد و براي اولين بار است كه  شاهد محاكمه ي يكي از سران كشور هاي عرب  زبان  مي باشند و او را مجبور به پاسخگويي  در باره سوء استفاده از قدرت و سرکوب بيرحمانه مردم خود مي بينند . اما  از اين دست محاكمات ستمگران ، در كتاب تاريخ جهان بسيار است  ، ظالماني كه تا آخرين لحظه ، ذره اي از ظلمي كه بر مردم  خود روا داشته اند، هرگز  نادم و پشيمان نبوده اند، آنچنانكه ثبت است در تاريخ كه وقتي  آد لف آيشمن ، مرد شماره  دو آلمان نازيسم   را  به جرم  كشتار بي رحمانه ي  نزديك به شش ميليون يهودي ،  محاكمه ميكردند، او از دادگاه خواست تا اجازه و ترتيبي  دهند تا او در واپسين  روزهاي زندگيش  يهودي شود و شد اما هنگام  اجراي  حكم اعدام  با لبخندي شيطاني گفت ، خوشحالم كه با اين كار  ، باز هم يك يهودي ديگر كشته مي شود .چرايي و دليل ظهور چنين ستمگراني در اداوار تاريخ ، پرسشي است كه بي شك بايد آن را درتعاريفي كه يك ملت از حكومت مي پسندد، جستجو كرد ، خاصه  مللي كه ميل  زيستن در قالب  قبيله اي  را بر جامعه زيستن ، ترجيح ميدهند ،چرا كه  به گواهي تاريخ همواره ستمگران ازبطن  قبيله بر خاسته اند نه جامعه كه  بقول افلاطون فرق است بين قبيله و جامعه ، زيرا  جامعه را بايد ساخت و آگاهانه هم بايد ساخت اما  قبيله  همواره  نيازمند قيمي است تا به تنهايي همه ي  امور را در دست بگيرد و هر چه خود مي پسندد بر ديگران تحميل كند و از همين  رو است كه در طول تاريخ همواره شعار شرم آور ستمگران  جز اين نبوده است كه همه چيز براي ما و هيچ چيز براي مردم .

تلقين و درس اهل نظر يك اشارتست

گفتم كنايتي و مكرر نمي كنم

تو بزن

تو بگير

تو به بند

تو بتاب

تو در اين خانه ی ويران بتاز

تو در اين وادی لم يزرع عشق

برجی از کينه و نفرت بساز

اما..........

عاقبت آنچه مرا تسکين است

طلب آزادی اين مردم  مسکين است

تو بزن 

تو بگير

تو به بند....